در ادامه متن یک تحقیق در این باره که برای ارائه در کلاس در س فراهم شده تقدیم می شود :

• با سلامی دوباره

یکی از بحث های دنباله دار مورخان اسلامی و ایرانی بررسی این موضوع بوده است که ذوالقرنین که از او در آیات ۸۳ تا ۸۹ سوره ی مبارکه ی کهف در قرآن نام برده شده  ؛ کیست . آیافریدون ایرانی است یا  اسکندر یونانی ،  از ملوک یمن چنان که برخی مورخان گفته اند یا داریوش یا کورش هخامنشی و... در ادامه متن یک تحقیق که برای ارایه در کلاس درس فراهم شده ؛ برای مطالعه ی بیشتر شما آورده می شود ...

• عیلام یا ایلام؟

ازیکی از استادن گرامی ام درباره ی نوشتار و تلفظ gilan و guilan ( پست دوم ) پرسیدم ؛ فرمودند : وجود u پس ازg برای این است که واژه gilan در زبان عربی به صورت جیلان  ادا می شود چنان که پس از ورود اعراب به ایران گرگان ، جرجان ادا می شد و همچنین گیلان ، جیلان و ... .

ترکیب guil به صورت گویل تلفظ می شود نه جیل یا گویل  . به بیان دیگر به این ترتیب میان تلفظ جیلان و گیلان در زبان انگلیسی تفکیک قایل می شوند  در حالی که ما فارسی زبانان هر دو را گیلان می خوانیم و درست است .

ای بلند و سرفراز ، البرز مـــا            دیده بان مانده از دیروز مـــا

ای که آرش در پناهت جان گرفت      از کمانش مرز ما فرمان گرفت

ای مهین دیوار ایرانیار مـــــا             مرزبان روز و شب بیدار مـــا

آسمان سرسا  و تنها مانده ای       به، چه زیبا و شکیبا مانده ای

لاله ها روییـــده اندر دامنت            غنچه ها گل کرده بر پیراهنت

 . . .

• دربسیاری موارد ازجمله در نشانی های اینترنتی نهادها و سازمانهای مربوط به استان گیلان نام این سرزمین به انگلیسی  به شکل guilan نوشته می شود ،آیا این یک اشتباه رایج است یا براساس شکل تلفظ این واژه نزد انگلیسی زبانها یا شاید دیگر زبانها به جز فارسی به این ترتیب نوشته و خوانده می شود؟ این در حالی است که ما نام دیگر استانهای ایران را در زبان فارسی و انگلیسی تقریبا به یک شکل برزبان می آوریم .

• خـــدایـــا بــه نام تــو
• پاییــــــــز مبـــــارک ...
• این جمله در آستانه ی فصل پاییز وهنگام دیدار دوستان ، دست کم در میان جنگل نشینان بخش بنــدپـی در مازندران (نمی دانم در دیگر نقاط مازندران یا ایران رایج است یا نه )، بخشی از احوالپرسی ها بوده است گرچه امروزه رواج کمتری دارد.درباره ی ریشه وگذشته ی تاریخی این عبارت آگاهی ندارم امــا گمان می کنم ریشه در این واقعیت داشته باشد که فصل پاییز فصل برداشت محصولات گوناگون یا به بار نشستن آنها و زمانی بوده است که دامپروران از بلندی ها به دشت ها حرکت می کردند؛چنانکه امروزه نیز همین گونه است وبه این ترتیب افراد خانواده گرد هم می آمدند پاییزو زمستان برای دهقان ها و رمه گردان ها تا اندازه ای موسم آسودگی واستراحت بوده ، در برابر بهــار و تابستان که هنگامه ی کار وکوششِ پیوستــه بوده وهست ... .
•  به هـــر روی پاییــز مبارک